W piątek, 9 stycznia, mieszkańcy Lidzbarka Warmińskiego oraz środowiska kombatanckie pożegnają mjr. Henryka Śnieżko, ps. „Lampart” – żołnierza Armii Krajowej, weterana walk o niepodległość, człowieka, którego życie było świadectwem dramatycznych losów polskiego pokolenia czasu wojny.
Uroczystości pogrzebowe będą miały charakter podniosły i patriotyczny, z udziałem rodziny, przedstawicieli władz, wojska oraz organizacji kombatanckich.
O godzinie 9:30 nastąpi wystawienie urny w kościele, a o 10:00 zostanie odprawiona msza św. żałobna w kościele pw. św. Piotra i Pawła w Lidzbarku Warmińskim. Po nabożeństwie nastąpi odprowadzenie Zmarłego i złożenie urny na cmentarzu komunalnym w Lidzbarku Warmińskim.
Żołnierz podziemia, więzień sowieckich obozów, świadek historii
Major Henryk Śnieżko urodził się 14 grudnia 1922 roku w Trykoli na Wileńszczyźnie. W czasie II wojny światowej wstąpił do Armii Krajowej, gdzie działał pod pseudonimem „Lampart”. W 1944 roku dołączył do oddziałów partyzanckich na Wileńszczyźnie, walcząc w strukturach 9. Brygady AK.
Brał udział w licznych akcjach bojowych przeciwko okupantowi, w tym w walkach w rejonie Krewa, Murowanej i Oszmiany, a także w działaniach związanych z operacją „Ostra Brama”. Był żołnierzem liniowym, który na własnej skórze doświadczył realiów wojny, konspiracji i ciągłego zagrożenia życia.
Po wkroczeniu Armii Czerwonej został rozbrojony i internowany, a następnie wywieziony do obozu w Kałudze. Jak wielu żołnierzy AK, stał się ofiarą represji sowieckich. Po powrocie do Polski nie zaznał spokoju – w 1946 roku został aresztowany przez UB, a choć zwolniono go z braku dowodów, przez kolejne lata był inwigilowany i szykanowany. W 1958 roku zwolniono go z pracy po ujawnieniu jego przeszłości akowskiej.
Osiedlił się w Runowie, a następnie związał swoje życie z Lidzbankiem Warmińskim, gdzie dał się poznać jako człowiek skromny, pracowity i głęboko przywiązany do wartości patriotycznych. Przez lata uczestniczył w uroczystościach rocznicowych, spotkaniach z młodzieżą i wydarzeniach historycznych, dzieląc się swoim świadectwem.
W uznaniu zasług został uhonorowany i awansowany do stopnia majora Wojska Polskiego. Do końca życia zachował jasność umysłu, zainteresowanie sprawami publicznymi i głęboką troskę o pamięć historyczną.
Zmarł 3 stycznia 2026 roku w wieku 103 lat.
Napisz komentarz
Komentarze